آسمان

در پی تحصیل یار یار در دل بوده است

                                                      حاصل تحصیل ما تحصیل حاصل بوده است

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند    سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند

از همان لحظه که از چشم یقین افتادند    چشم های نگران آینه ی تردیدند

نشد از سایه ی خود هم بگریزند دمی    هر چه بیهوده به گرد خودشان چرخیدند

چون به جز سایه ندیدند کسی در پی خود    همه از دیدن تنهایی خود ترسیدند 

غرق دریای تو بودند ولی ماهی وار    باز هم نام و نشان تو زهم پرسیدند

در پی دوست همه جای جهان را گشتند    کس ندیدند در آیینه به خود خندیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است    فصل ها را همه با فاصله ات سنجیدند

تو بیایی همه ساعت ها و ثانیه ها    از همین روز، همین لحظه، همین دم عیدند

(قیصر امین پور)

هر چیزی را که طلب کردید، اگر یک سری به خودتان بزنید می بینید پیش خودتان موجود است و اصولا اگر درخواست هم می کنید ریشه از همین جا گرفته که پیش خودتان موجود است.

انت الجواد بالعطاء قبل الطلب الطالبین…

به همین دلیل خدای متعال از ما خواسته که بنشینیم و تفکر کنیم و عنایاتی که در درون ما خودش قرار داده را پیدا کنیم.

خدای متعال از قبل هرچه لایق ذات هر موجودی بوده را به او عطا کرده و اگر نداده باشد که بخل پیش می آید و خداوند هم جواد است.

اگر این بحث جالب است بفرمایید تا ادامه دار شود.

حضرت دوست دلم بند شماست…
                                     حسرتم دیدن لبخند شماست…

• 
• ای  حَرمَت ملجأ  در ماندگان        دور مران از در و ، راهم بده
• ای گل بی خار گلستان عشق        قرب مکانی چو گیاهم بده
• لایق وصل تو  که  من نیستم       اذن به  یک لحظه نگاهم  بده
• ای که حَریمت به  مَثَل  کهرباست    شوق وسبک خیزی کاهم بده
• تاکه ز عشق تو گدازم چو شمع     گرمی جان سوز به آهم بده
• لشگرشیطان به کمین من است      بی کسم ای، شاه پناهم بده
• از صف مژگان نگهی کن به من       با  نظری ، یار و سپاهم  بده
• در  شب  اول که  به  قبرم  نهند       نور  بدان شام  سیاهم  بده
• ای که عطا بخش همه عالمی       جمله ی حاجات مرا هم بده

هرچه دور میزنم مطلبی جامع تر از بحث کمال مطلق درباره دلبستگی نمی یابم.

فطرت انسان کمال طلب است. یعنی دوست دارد از هر موضوعی کامل ترین و تمام ترین آن موضوع را داشته باشد.

مثلا کسی که وارد وادی مقام طلبی می شود، به مدیر و شهردار شدن قانع نمی شود و دوست دارد مثلا رئیس کره زمین شود! کسی که در پی پول می رود، تمام زندگی خود را وقف می کند که پول بیشتری کسب کند.

حالا گاهی مطلوب (آنچه در طلبش تلاش زیاد می شود) خوب است و گاهی بد. (البته نیت رسیدن به مطلوب هم بسیار مهم است). مطلوب تنوع زیادی دارد: زیبایی، علم، شهرت، …

امام خمینی (ره) فرمودند: کسی که قانع نمی شود به هیچ چیز و دوست دارد وضعیتی بهتر از وضعیت فعلی داشته باشد، در اصل در پی کمال مطلق در آن موضوع است. همانطور که می دانیم کمال مطلق یعنی خداوند متعال.

بیچاره در پی خداست. مثلا زیبایی طلب است. آن را در چهره های زیبا می جوید. دوست زیبایی می یابد و خود را تماما وقف او میکند. بیچاره فکر میکند اگر با این فرد ارتباط برقرار کند دیگر نیازی به دیگران ندارد. ولی وقتی نقصی در او می بیند ابتدا سعی می کند نادیده بگیرد (حب الشیء یعمی و یصم = محبت به چیزی کوری و کری می آورد). ولی وقتی نقایص یکی پس از دیگری خودنمایی کردند، دیگر جایی برای فریب خود نمی ماند. دلزدگی پیش می آید. می گذرد تا فردی بهتر از فرد اول می یابد و این سیر ادامه دارد و ابدا تمام نخواهد شد چون زیبای مطلق (زیبایی که زشتی در او راه ندارد) فقط خداست.

ان الله جمیل. (آیات 76 تا 79 سوره انعام را بخوانید).

لطفا با نظرات خودتون در پربار شدن این بحث یاریم کنید. بحث ادامه دارد…

ز هرچه غیر یار استغفر الله     ز بود مستعار استغفر الله

دمی کان بگذرد بی یاد رویش     از آن دم بی شمار استغفر الله

با اهل درد شرح غم خود نمی کنم     تقدیر قصه دل من ناشنیدن است

وقتی از طرف کسی اذیت شدید، محبتتان نسبت به او کم می شود؛ مگر اینکه عاشقش باشید.
اگر مومنی به دنیا دل بست، خداوند مهربان، به خاطر محبتی که نسبت به مومنین دارد، از طریق دنیا به او سیلی می زند. چون مومن باید دائما در محضر خدا باشد. می زند تا محبتش نسبت به دنیا کم شود.
حدیث: اگر مومنین می دانستند این سختی ها چه فوایدی دارد، آرزو می کردند بدنشان با قیچی تکه تکه شود.
گناه = توجه به دنیا
السقم یمحوا الذنوب * ساعات الوجع یذهبن ساعات الخطایا * ساعات الهموم ساعات الکفارات
مرض،آه و ناله، دلگیری ها و… همه و همه برای پاک شدن مومن از گناه است
کسی که مریض خدا شد، دیگر احتیاج به مرض ندارد.
حدیث: حب علی یاکل الذنوب کما تاکل النار الحطب. محبت به مولا علی علیه السلام گناهان را از بین می برد همانگونه که آتش هیزم را از بین می برد.

باد درمان نکند سوز دل صحرا را
قطره ای عشق به آتش بکشد دریا را
از غم عشق تو ای دوست ببین جان به لبم
فرصتی نیست دگر وعده نده فردا را
چهره ماه تو را گر که نبینم کورم
آنکه بیناست کجا گم بکند پیدا را
یا که جانم بستان یا به وصالت برسان
اعتنایی بنما بیش مسوزان ما را
این عجب نیست که بی دیدن تو مجنونم
ذکر اوصاف تو مجنون بکند لیلا را
این ترک خورده دلم وحشت این را دارد
که بمیرد و نبیند پسر زهرا را

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش …

                                          کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی …؟!

قال الله: کن لی اکن لک.

خداوند مهربان فرمود: برای من باش برای تو می شوم.

در آیه 22 سوره شوری خداوند متعال به پیامبر مکرم اسلام دستوری داده است، خلاف دستوری که به 29 پیامبری که نام آنها در قرآن آمده است. به تمام پیامبران فرمود: قل لا اسئلکم علیه اجرا ان اجری الا علی رب العالمین. ولی نوبت به پیامبر خاتم که می رسد لحن حضرت حق عوض می شود: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی. کلمه موده از مواد است. یعنی همه شما از موادی خلق شده اید. بخشی از موادی که خداوند به وسیله آن شما را خلق کرده است از مواد اهل بیت علیهم السلام است. و این را به وُد تعبیر می کنند.

وُد یعنی دوست داشتن، اتصال داشتن، ابراز دوستی کردن.

پس هرکسی که اهل بیت علیهم السلام را دوست داشته باشد، در حال دادن اجر رسالت پیامبر اکرم است. حالا چه چیزی محبت حضرات اهل بیت را در ما زیاد می کند؟ در سوره مریم آیه 96 آمده: ان الذین امنوا و عملوا الصالحات سیجعل لهم الرحمن وُدا.

حدیث قدسی: خداوند هرکه را دوست داشته باشد، محبت امام علی علیه السلام را به او می دهد.

ألا ياضامن آهو كرم كن                     نگاهي گوشه صحن و حرم كن
منم آهوي دربند و پريشان                 تو ضامن شو رهايم كن رضاجان
زخوي تو سخاوت مي تراود                زلبهايت كرامت مي تراود
به هر دردي دوا خاك مزارت               شفاي هر غمي باشد غبارت
منم عبدي كه آزاد تو هستم               به هر جا پا نهم ياد تو هستم
شهادت مي دهم از روي ايمان           كه مي داني مقام و حال مهمان
تو آگاهي به اوراد و كلامم                  جوابت شامل عرض سلامم
در اين درماندگي و بي پناهي             نوازش كن دلم را با نگاهي

امام باقر سلام الله علیه: ان الله تعالی اعطی المومن البدن الصحیح، و لسان الفصیح، و القلب السلیم

مومن در قلب به هیچ عنوان خطا نخواهد کرد. قلب مومن معصوم از خطاست. چون از طینت اهل بیت علیهم السلام گرفته شده (شیعتنا خلقوا من فاضل طینتنا = شیعیان ما از زیادی گل ما آفریده شده اند = شیعه خوشگل است).

تمام خطاهایی که از مومن سرمیزند مربوط به بدنش است، چون نفس اماره با بدن سنخیت دارد. حساب نفس از قلب جداست. حالا چرا از بدنش خطا سر میزند؟ اینو بیا خصوصی بهت میگم ان شاء الله!

مومن کیست حالا؟ در وبلاگ فقیرترین مطالب زیادی درباره مومن هست، خلاصه اینکه:

پیامبر (ص) خطاب به مولا: یاعلی! حبک ایمان و تقوا و بغضک کفر و نفاق

پیامبر (ص): الایمان علی بن ابیطالب علیه السلام

بیان مبارک امام صادق علیه السلام در تاویل آیه 257 بقره:

الله ولی الذین ءامنوا (بولایتنا) یخرجهم من الظلمات (المعاصی) الی النور (التوبه و الرحمه و المغفره) و الذین کفروا (بولایتنا) اولیائهم الطاغوت یخرجونهم من النور (التوبه و الرحمه و المغفره)  الی الظلمات ( المعاصی) اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون.

اگر انسان به این مطلب و آیه 4 سوره حدید “هو معکم این ما کنتم” ” او با شماست هرکجا باشید ” اعتقاد پیدا کنه دیگه بار خودشو بسته!

در آیه 34 سوره هود خداوند مهربان می فرماید: هو ربکم و الیه ترجعون

او پروردگار شماست و به سوی او برگشت داده می شوید.

نکته: تمام اشیای هستی دارند به سوی خدا برمیگردند و البته که بازگشت به سوی خدا عالی است.

پس آینده خوب است.

اشیاء را می برند ( ترجعون )، ولی انسان باید برود ( راجعون ).

در آیه 51 سوره توبه خداوند مهربان می فرماید: قل لن یصیبنا الا ما کتب الله لنا

ای پیامبر بگو به ما هیچ چیزی نمی رسد مگر آنچه خدا برای ما نوشته

نکته: ان الله جمیل. خدا زیباست. خدای زیبا، خوش خط است. حالا که هرچه خدا برای ما نوشته به ما می رسد و خدا هم خوش خط است، آیا جز خوبی و زیبایی به ما می رسد؟

در هر مشکلی اگر خوب نگاه کنیم زیبایی می بینیم. اصلا به قول رفیقم به مشکلات که رسیدی میم آن را بردار، می شود شکلات، اون وقت نوش جونش کن!

اگر این طوری به عالم نگاه کنیم هیچ اتفاقی برای ما سخت نیست، چون خدا خواسته.

خدایا اگر مهربانی چون تو را نداشتم…